|
Moeders blijven altijd moeders en kunnen zich gewoonweg niet anders gedragen, tot die vaststelling komt de Amerikaanse gerontoloog en professor aan de Purdue University, dr. Karen Fingerman. Ze doet onderzoek naar de emotionele ontwikkelingen bij het ouder worden en de relaties met de jongere maar volwassen familieleden. Ze schreef het boek met de veelzeggende titel ‘Aging mothers and their adult daughters, a study of mixed emotions’.
Tachtig tot negentig procent van de bevraagde dochters beweert een goede relatie te hebben met haar moeder. Wat niet wil zeggen dat er alleen moeders met een hart van koekebrood en onvoorwaardelijk liefhebbende dochters bestaan.
De normale moeder-dochter relatie verloopt immers volgens een vrij voorspelbare cyclus. Als mama jong is en de dochter een kindje dan is de wederzijdse liefde onvoorwaardelijk. In de puberteit passeert de dochter langs een superkritische bui. Om als volwassen vrouw een realistische kijk op haar moeder te ontwikkelen: moeder heeft echt wel haar mindere kantjes maar het is een schat met een hoop goede eigenschappen.
Als de dochter zelf ouder wordt en de middelbare leeftijd bereikt, vergt de moeder dikwijls meer en meer van haar aandacht en zorgen. De dochter ziet in de moeder een soort van voorafschaduwing van zichzelf op hoge leeftijd. Wat niet altijd makkelijk te verstouwen is. Bovendien blijft de moeder zich als moeder gedragen. Hoeveel zorg ze ook nodig heeft, zij is diegene die ongevraagd goede raad blijft geven.
Misschien is dat wel de reden waarom dochters opperen dat hun moeder hen wel eens irriteert. Hoewel beide, moeders en dochters, vast houden aan het idee dat ze graag in mekaars gezelschap zijn.
Uit het onderzoek van Fingerman blijkt dat moeders meestal verdraagzamer zijn voor hun dochters en minder kritisch dan omgekeerd.
Hoe dan ook, meestal hebben moeders heel wat in hun dochters geïnvesteerd en koesteren ze de al dan niet stille hoop dat ze op latere leeftijd iets terugkrijgen. Dochters vrezen dan weer dat ze de zorgen die de hoge leeftijd met zich meebrengt niet zullen aankunnen.
De moeders van hun kant vinden het niet onaangenaam als de dochters bezorgd om hen zijn, uitgerekend dan voelen ze zich het meest geliefd.
|