tegenwoordig

Vrouwen kiezen niet voor vrouwen


dinsdag 3 juli 2007 - (mdg) - Voor elke verkiezing hebben vrouwenbewegingen van divers pluimage dezelfde reflex: ‘stem vrouw’ wordt het parool voor het vrouwelijk kiezersbestand. Uit de resultaten valt af te lezen dat vrouwelijke kiezers het op dat punt laten afweten.
De vijftig procent vrouwen in het totale kiezersbestand wordt niet weerspiegeld in de populatie verkozen mandatarissen. Zoals ook het Vrouwen Overleg Komitee (VOK) spijtig vaststelt liep het aantal verkozen vrouwelijke kamerleden bij de jongste verkiezingen met een procent terug van 35 naar 34 procent.
In de senaat was er wel een lichte winst: 40 procent vrouwelijke senatoren tegen 38 in de vorige legislatuur. Het VOK vraagt dan ook aan alle voorzitters van democratische partijen om via coöptatie het aantal vrouwen in de senaat op te trekken. Dit als voorlopige noodoplossing om de gelijkheid van vrouwen en mannen, zoals gegarandeerd in de grondwet, ook in de besluitvorming te realiseren. Op langere termijn verwacht het VOK heil van structurele maatregelen waarvan het effectief ritsen van vrouwen en mannen op de kandidatenlijsten de belangrijkste is.

Niet van gisteren

De betrachting van het VOK om een evenredige vertegenwoordiging van vrouwen en mannen in de senaat te brengen is niet onterecht: vrouwen maken de helft van de kiezers uit en een evenredige vertegenwoordiging is een redelijke aspiratie. Maar daar precies wringt het schoentje. Want de vraag naar een betere vertegenwoordiging van vrouwen dateert niet van gisteren en het kan niet anders of het vrouwelijk publiek heeft ze al lang in haar overwegingen meegenomen. Daar hebben we zelfs niet echt een ritssysteem voor nodig, als we dat willen kunnen we vrouwen onder de voorkeurstemmen bedelven. Alleen doen we het niet.

We doen het niet...

We doen het niet want van vrouwen verwachten we meer, ze worden naar voor geschoven met het argument van hun zogenaamd toegevoegde waarde. Bespiegelingen genoeg die niet worden waar gemaakt in het politiek bedrijf. En dus kiezen we niet zomaar voor een vrouw zoals we dat wel doen voor een man.
Overigens, misschien is het een kwestie van strategie en moeten juist mannen vaker voor vrouwen kiezen. Hebben zij niet meer te winnen bij de vrouwelijke, complementaire kwaliteiten? Feit blijft dat bar weinig mensen wakker liggen van de vrouwelijke vertegenwoordiging.

Coöptatie?

Is coöptatie van vrouwen in de senaat, als noodgreep, dan toch maatschappelijk relevant? Coöptatie werd in 1920 in de Belgische grondwet ingeschreven: de senaat mocht voortaan de verkozen mandatarissen aanvullen met deskundigen of vertegenwoordigers van representatieve organisaties en wel met de bedoeling om de kwaliteit van het debat en de wetgeving te verhogen. Mogen we, en passant, heimwee koesteren naar de historische bedoeling (die al lang is verwaterd) en hopen dat vrouwelijke senatoren kwantiteit en kwaliteit doen samenvallen?



Share |
Marleen De Geest volgt voor 6minutes de loop der dingen vanuit een vrouwelijk oogpunt, daarbij dikwijls geïnspireerd door andere schrijvende toeschouwers. Ze is licentiate in de communicatiewetenschappen en leidde haar professionele bezigheden via KIM vzw - Kleine Initiatieven in de Media - naar free lance journalistieke opdrachten. Ze is moeder van drie volwassen kinderen en met vallen en opstaan experte in de work life balance.




Meer artikels uit deze rubriek:

15/05/2013 : Gecultiveerd klaplopen
19/04/2013 : Zen, niet iets om te hebben maar om te zijn
03/04/2013 : Hoe het kapitalisme van zijn geloof af viel
02/04/2013 : Kwaliteit van studies onder druk
28/03/2013 : Wonen, voorzichtige trend naar delen
21/03/2013 : Goed nieuws doet het beter dan slecht nieuws op sociale netwerken
13/03/2013 : Onrust over financiële transparantie overheidssector
08/03/2013 : Verdwaalde vrouw in autowereld
05/03/2013 : Geen probleem met normale vruchtgebruikconstructies
27/02/2013 : Borgen of een delicate kwestie bespreekbaar
20/02/2013 : Programmawet hervormt (opnieuw) roerende fiscaliteit
20/02/2013 : Belgische economie strompelt verder
18/02/2013 : Telefoneren naar de andere kamer
22/01/2013 : Gebrek aan transparantie in breedbandmarketing
15/01/2013 : De vergoelijkings journalistiek
21/11/2012 : Cloud: Virtuele Veiligheid vs. zeer Reële Gevaren
21/11/2012 : Overal en nergens werken
09/11/2012 : Hoogtechnologische samenleving vraagt hoge empathie
15/10/2012 : God is weer eens dood
26/09/2012 : Tabletkrant mist context


Zoek in archief

Alle artikels uit deze rubriek
Uw e-mailadres:

Uitgelicht
Marleen De Geest:
Gecultiveerd klaplopen

Het leven is kort en het laatste wat we willen is onze tijd verknoeien. Handelen en nuttige dingen doen, lijkt dan ook de boodschap. Filosoof John Hodgkinson meent nochtans dat voortdurend in de weer zijn zo zijn kwalijke kanten heeft en richtte in Londen de 'Idler Academy for Philosophy, Husbandry and Merriment' op. Daarin promoot hij nochtans alles behalve leegheid maar een leuke, leerrijke en wel gevulde vrije tijd.

Marleen De Geest:
Zen, niet iets om te hebben maar om te zijn

De hectische wereld om ons heen heeft zen ontdekt, als idee en zelfs als product. Mocht het kunnen hij zou er zich al lang meester van hebben gemaakt. Het zal voorlopig bij een oppervlakkige omarming blijven. Zen is namelijk geen product dat u kunt kopen en zelfs geen lifestyle die een mens zich op een of andere manier kan toe eigenen. Voor wie nog nieuwsgierig is, een meer dan voorzichtige poging om zen te vatten in de woorden van boeddhistisch geleerde Daisetz Suzuki.

Meer... Per auteur Over Visies & Opinies


Meest gelezen
Le Petit Baigneur: baden in weelde
Events at Corinthia: Tripoli en Khartoem