| in samenwerking met Woman Matters |  |
Wat kan een westerse samenleving tegen eremoorden doen?
woensdag 20 juni 2007 - (mdg) - Eremoorden worden niet enkel in moslimlanden voltrokken, even goed gebeuren ze in het westen. En dan is de vraag: wat kunnen die er tegen doen? |
In Groot-Brittannië werd de twintigjarige Koerdische Banaz Mahmod door haar vader en oom gewurgd om de ‘eer’ van haar familie te redden nadat ze uit een gearrangeerd en gewelddadig huwelijk was gestapt en omgang kreeg met een Koerdische man uit een ‘foute’ stam.
Vier maal had Mahmod de politie verwittigd, waarvan een keer na een mislukte moordpoging door haar vader in december 2005. De politie nam haar zaak niet ernstig. Nu tilt de Britse gemeenschap des te zwaarder aan de nonchalance of in ieder geval verkeerde aanpak. Vorige week werden haar vader en oom veroordeeld voor moord. Het aantal eremoorden loopt jaarlijks en wereldwijd in de vijfduizend, zo schatten de Verenigde Naties.
In Groot-Brittannië zou er zowat maandelijks een slachtoffer vallen. Gona Saed van het Britse Vrouwen centrum voor het Midden Oosten oordeelt dat de cijfers slechts de top van ijsberg uitmaken.
Eremoorden zijn de extreme vorm van geweld om de ‘eer’ te redden. Dat gaat van het ontzeggen van een opleiding over mutilatie tot gedwongen zelfmoord. En natuurlijk zijn het criminele daden die niets met eer hebben te maken. Meisjes en vrouwen moeten daarom opgevangen en beschermd worden. Het is hard voor hen om hun familie en gemeenschap te verlaten en tegen hen te getuigen, ze voelen zich hecht verbonden met hun verwanten. Als ze de band doorbreken en tegen hen getuigen moet dat ook ernstig worden genomen, zegt Saed.
Het westen mag zich niet van de situatie afkeren. Saed stelt dat eremoorden een praktijk vormen met een eeuwenoude voorgeschiedenis die gemeenschappen die zich in het westen installeren niet zomaar opgeven. Vooral niet wanneer ze aan zichzelf worden overgelaten en niet geïntegreerd raken. De barbaarse mentaliteit kan slechts worden doorbroken door een heuse opvoeding over mensenrechten.
Saeds aanbeveling sluit aan bij wat filosoof Ludo Abicht afgelopen zondag in het programma Rondas op de Klara zender opmerkte. Abicht had het over zijn jongste boek dat heet ‘Verlichting vandaag’. In verband met de multiculturele samenleving stelde de auteur dat de verlichtingswaarden een uitnodiging tot een gesprek inhouden tussen verschillende partijen, ieder vanuit zijn eigenheid.
Tot nog toe worden migranten nog steeds ‘betutteld’, ze zouden niet beter weten en worden niet op hun waarden en normen aangesproken. Maar mensen hebben recht op ‘geïnterpelleerd worden’, meent Abicht. Via dat gesprek moet worden duidelijk gemaakt dat onze westerse samenleving voor haar waarden opkomt, dat bv. de gelijkwaardigheid van vrouwen en mannen geen inwisselbare opinie vormt maar een fundament van onze maatschappij. Abicht pleit voor een actieve omgang met andere culturen, eerder dan voor ‘voze tolerantie’.
|
Zoek in archief
Alle artikels uit deze rubriek
|
|
Uitgelicht
|
Marleen De Geest: Het leven is kort en het laatste wat we willen is onze tijd verknoeien. Handelen en nuttige dingen doen, lijkt dan ook de boodschap. Filosoof John Hodgkinson meent nochtans dat voortdurend in de weer zijn zo zijn kwalijke kanten heeft en richtte in Londen de 'Idler Academy for Philosophy, Husbandry and Merriment' op. Daarin promoot hij nochtans alles behalve leegheid maar een leuke, leerrijke en wel gevulde vrije tijd. Marleen De Geest: De hectische wereld om ons heen heeft zen ontdekt, als idee en zelfs als product. Mocht het kunnen hij zou er zich al lang meester van hebben gemaakt. Het zal voorlopig bij een oppervlakkige omarming blijven. Zen is namelijk geen product dat u kunt kopen en zelfs geen lifestyle die een mens zich op een of andere manier kan toe eigenen. Voor wie nog nieuwsgierig is, een meer dan voorzichtige poging om zen te vatten in de woorden van boeddhistisch geleerde Daisetz Suzuki.
Meer...
Per auteur
Over Visies & Opinies
|
|
|
|
Meest gelezen
|
|
|
