|
Spiga d'oro: Italiaanse regionale gerechten
vrijdag 6 juli 2012 - (rvh) - De opening van restaurant Spiga d’Oro in 1990 was voor Franco di Taranto een stap in het onbekende. Het opzet, de klanten een gevarieerd palet van Italiaanse regionale specialiteiten aanbieden en hen hiermede dichter bij de charme en eigenheden van de Italiaanse cultuur bijbrengen, was nochtans beloftevol. |
Meer dan twee decennia later, blikt Franco met tevredenheid terug op dit initiatief. Hij bouwde ondertussen zijn restuarant met de hulp van zijn echtgenote Aline en zonen Gianluca en Silvio uit tot een gewaardeerde sfeervole en authentieke Italiaanse pleisterplaats.
De horecaproblemen terzijde schuiven en rustig rentenieren is voor deze gedreven Italiaanse kok niet weggelegd, integendeel. Na al die jaren blijven zijn troeven het aanbieden van innoverende en hedendaagse variaties op de menukaart, rekening houdende met de seizoenen maar ook met het marktaanbod. De productkeuze steunt zowel op de openhartige liefde voor het vak als op de gastronomische roots van de familie di Taranto en de vele culinaire kookervaringen die hij nog jaarlijks opdoet bij collega’s in zijn thuisland.
Ter gelegenheid van de 20ste verjaardag enkele jaren terug, kreeg het interieur een frisse, fleurige noot mee. De tafelschikking werd lichtjes aangepast met extra ruimte tussen de tafels en de inrichting van enkele gezellige intieme hoekjes. De tafels blijven even mooi gedekt met keurig tafellinnen en mooi bestek, terwijl fleurige extra’s zorgen voor een warme, aangepaste sfeer, waardoor de klant zich onmiddellijk thuisvoelt. Spiga d’Oro tekent voor de Italiaanse gastvrijheid ten voeten uit.
Franco is lekker traag, een verrassend statement, alhoewel. Hij is immers een fervent voorstander van slow food. Deze term is synoniem van ‘genieten van eten’. Het slow food concept werd in 1989 in Parijs opgestart door chef Carlo Petrini en moest een antwoord bieden op de wereldwijd oprukkende fastfoodcultuur. De Britse krant The Guardian riep Carlo Petrini uit tot een van ’50 people who could save the planet’. In Spiga d’Oro volgt Franco het slow foodidee.
Slow food betekent niet ‘traag eten’, maar wel ‘bewust’ genieten van de geserveerde gerechten, zich vragen stellen over eet- en kooktradities, over de herkomst en voedingswaarde van de ingrediënten. Slow zet zich immers onvoorwaardelijk in voor lekker, puur en eerlijk eten met respect voor de natuurlijke herkomst en kwaliteit van de basisproducten. Het is een streven dat respect opbrengst voor de producten en hun natuurlijke smaak zodat de consument, eens ze op het bord werden gedrapeerd, hun identiteit terugvindt.
Als aperitief serveert Gianluca een pittige en schuimende Lacosta, een 100% pinot noir waarbij de hapjes, een tartaar van zeebaars, gemarineerde komkommers en pickels met fijn snoepje volop tot hun recht komen.
Grasduinend in de aantrekkelijke kaart kom je voor keuzepoblemen te staan, naast de à la carte formule is er ’s middags een leuk 3-gangen lunch en een 4-gangen prestigemenu, menu dat ook s avonds wordt aangeboden. Na enig beraad opteerden we voor het prestigemenu waarin de lamsnootjes enige belemmering vormden, voor Franco geen probleem zodat de lamsnootjes werden ingeruild voor kalfszwezerikken.
Het voorgerecht werd een involtini van Bovinarund met vulling van kingkrab met een mayonaise van zomertruffel en fijn avocadosausje. Een lekker en pittig geheel met lichte toetsen van kruidige olijfolie en enkele koppert cress-scheuten. Een erg evenwichtig gerecht met verrassende smaaktoetsen waarbij de Nosiola 2010, een frisse witte wijn uit Zuid-Tirol een mooie aanvulling vormt.
Als ‘la pasta’ serveert Franco vervolgens een pacchari di Gragnano, een visfumet met sjalot en venkel, roodbaars en gebraiseerde lamsoren. Fijne smaakaccenten wedijveren met frivole toetsen die volop de smaakpapillen begeesteren. Sommelier Gianluca selecteerde hier een Siciliaanse Alcamo, een sprankelende, zonovergoten wijn die de warme zuiderse charme moeiteloos transformeert in een aangenaam genieten.
Het hoofdgerecht werd voor onze overbuur de lamsnootjes met een reductie van Aleaticowijn en laurier, portobello, zalfje van artisjok en een gratin met tomakaas en zomertruffel. Wij kregen de kalfszwezerikken met quasi identiek garnituur. De lamsnootjes bleven heerlijk rosé, vol smaak en karakter, aangevuld met slow food garnituur, een geheel dat tot een absoluut meesterwerk uitgroeide. De kalfszwezerikken werden een delicatesse om vingers te likken waarbij vooral het zalfje van artisjok de aandacht naar zich toe trok. Perfect en krokant gebakken, heerlijk om van te genieten zoals Franco zegt een uitzonderlijk ingrediënt dat niet altijd beschikbaar is en dus enkel als suggestie kan worden aangeboden. De diepe smaaktoetsen werden hier opgevrolijkt door een karaktervolle Chianti Riserva 2007 van het Toscaanse wijnhuis La Fortezza. Met mooie tannines, dieprode kleur en zomerse toetsen een absolute topwijn die beide bereidingen perfect ondersteunden en zich toch op discrete manier op de achtergrond hield.
Als dolce een siciliaanse cannolo van ricotta en kaneel met ijsroom van amaretto en amandel en subtiele coulis van kiwi met ondersteuning van een Rasuma uit Orvieto. Afsluiten doe je vanzelfsprekend met een piepkleine espresso die mondstrelend, de weelderige smaken erg leuk verder laat openbloeien.
Spiga d’Oro is en blijft een voltreffer van formaat met subtiele en weelderige aroma’s waarbij de smaaktoetsen subtiel in mekaar overvloeien en je smaakpapillen tintelen van genot.
Spiga d’Oro – Leuvensesteenweg 43 – 3191 Hever-Boortmeerbeek
Tel 015- 52 05 35 – www.spigadoro.be
Maandag en dinsdag gesloten – jaarlijks verlof 19 tot 30 juli 2012
Lunch 35€ - 3 gangen wijn inbegrepen
Prestigemenu 4-gangen 85€ wijnen inbegrepen
Culinaire commentaren:
6minutes
3 minutes
kwalitatieve ingrediënten
perfect onthaal
leuke en subtiele smaakcomponenten
GaultMillau
14/20
elegant interieur
meer dan 20 jaar een vaste waarde
ongedwongen sfeer met Italiaanse schwung
dolce far niente
|
Meer wijnnieuws bij WijnIdee:
|
Zoek in archief
Alle artikels uit deze rubriek
|
|
Uitgelicht
|
Marleen De Geest: Het leven is kort en het laatste wat we willen is onze tijd verknoeien. Handelen en nuttige dingen doen, lijkt dan ook de boodschap. Filosoof John Hodgkinson meent nochtans dat voortdurend in de weer zijn zo zijn kwalijke kanten heeft en richtte in Londen de 'Idler Academy for Philosophy, Husbandry and Merriment' op. Daarin promoot hij nochtans alles behalve leegheid maar een leuke, leerrijke en wel gevulde vrije tijd. Marleen De Geest: De hectische wereld om ons heen heeft zen ontdekt, als idee en zelfs als product. Mocht het kunnen hij zou er zich al lang meester van hebben gemaakt. Het zal voorlopig bij een oppervlakkige omarming blijven. Zen is namelijk geen product dat u kunt kopen en zelfs geen lifestyle die een mens zich op een of andere manier kan toe eigenen. Voor wie nog nieuwsgierig is, een meer dan voorzichtige poging om zen te vatten in de woorden van boeddhistisch geleerde Daisetz Suzuki.
Meer...
Per auteur
Over Visies & Opinies
|
|
|
|
Meest gelezen
|
|
|
