|
Adriaan Van Dis: Stadsliefde, Scènes in Parijs
maandag 14 november 2011 - (cv) - Op 25 november brengt Adriaan Van Dis een hele avond ‘Parijs’ in Amsterdam in het DeLaMar Theater. Hij vertelt, laat Franse chansons horen en nodigt gasten uit, om zijn geliefde stad te bezingen. De verhalen van deze avond liggen nu al in de boekhandel. |
Een vrolijk en soms een triest boek, maar wel een boek dat trekt. Naar Parijs, nadat we de laatste pagina omgeslagen hebben.
Adriaan Van Dis schreef eerder al twee boeken over Parijs. In 2004 de verhalenbundel ‘Onder het Zink’ als boekenweekgeschenk en in 2007 de roman ‘De Wandelaar’. Hij houdt van Parijs, zoveel is zeker. Zeven jaar woonde hij er af, en aan, op diverse adressen. Nog steeds heeft hij er zijn pied-à-terre. “In Amsterdam verdorp ik. In Parijs word ik wakker.” (pg12) Hij kijkt er met andere ogen, dan de ogen van een toerist, maar ook met andere ogen dan de ogen van bewoner.
Een buitenstaander die er, na een tijdje, toch een beetje bijhoort. Een buitenstaander die een ‘eigen’ clochard heeft, een buurtwinkel waar hij op de pof mag (moet!) kopen, en een vast café. Maar die er toch niet echt bijhoort, want wel de buurvrouw in haar blootje stof ziet afnemen, maar haar niet joviaal groet.
Het is deze tweespalt die het boek zo boeiend maakt. Hij weet genoeg om te boeien, en is toch nog voldoende vreemde om verwonderd te blijven. Daarom werd Stadsliefde een persoonlijk portret van Parijs in scènes. We wandelen langs grote boulevards en achterafstraten, we eten in mooie restaurants en kijken er meteen in de keuken. We gaan naar het Lido met een oude variétédanseres. We lopen zelfs door de buitenwijken, met onze kraag opgetrokken en een gekromde rug.
Al die verschillende verhalen, soms één pagina lang, soms drie, brengt Van Dis ons in een kleurrijke beeldtaal die meteen duidelijk maakt waar hij naar toe wil. Hij heeft het over swingende niksnutten (pg21) oud bloot (pg 148), over Sikhs die met hun hoog opgedraaide tulband het plafond van de metro schoonhouden (pg.93).
Stadsliefde is een perfecte reisgids voor iedereen die Parijs kent en die op zoek is naar ervaringen van andere Parijs-adepten. Of voor nieuwkomers die verder willen kijken dan de Eiffeltoren en de Sacré Coeur. Aan de hand van een part-time Parijzenaar. Voor wie het allemaal wil nalopen, zit er achterin een handig register.
Adriaan Van Dis, Stadsliefde. Scènes in Parijs
Uitgeverij Augustus
270 pg
20 €
|
Zoek in archief
Alle artikels uit deze rubriek
|
|
Uitgelicht
|
Marleen De Geest: Het leven is kort en het laatste wat we willen is onze tijd verknoeien. Handelen en nuttige dingen doen, lijkt dan ook de boodschap. Filosoof John Hodgkinson meent nochtans dat voortdurend in de weer zijn zo zijn kwalijke kanten heeft en richtte in Londen de 'Idler Academy for Philosophy, Husbandry and Merriment' op. Daarin promoot hij nochtans alles behalve leegheid maar een leuke, leerrijke en wel gevulde vrije tijd. Marleen De Geest: De hectische wereld om ons heen heeft zen ontdekt, als idee en zelfs als product. Mocht het kunnen hij zou er zich al lang meester van hebben gemaakt. Het zal voorlopig bij een oppervlakkige omarming blijven. Zen is namelijk geen product dat u kunt kopen en zelfs geen lifestyle die een mens zich op een of andere manier kan toe eigenen. Voor wie nog nieuwsgierig is, een meer dan voorzichtige poging om zen te vatten in de woorden van boeddhistisch geleerde Daisetz Suzuki.
Meer...
Per auteur
Over Visies & Opinies
|
|
|
|
Meest gelezen
|
|
|
